"พวกเรามาดูข่าวนี้ซิ น่าสนใจจริง " ณัฐกานต์ร้องเรียกเพื่อนร่วมชั้นเรียนที่กำลังเล่นกันกลางสนามให้มาดูข่าวที่ได้ตีพิมพ์เป็นข่าวหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์รายวันที่เธอกำลังอ่านอยู่ในขณะนั้น
         "ข่าวอะไรหรือ" เพื่อน ๆ ของณัฐกานต์ร้องถาม
         "มาดูซิ พาดหัวข่าวตัวโตเชียว" ณัฐกานต์รีบบอกเพื่อน ๆ ซึ่งรีบเดินมาหาณัฐกานต์ที่กำลังอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่หน้าห้องสมุด ตามปกติที่หน้าห้องสมุดโรงเรียนจะมีหนังสือพิมพ์รายวันให้นักเรียน ครู อาจารย์ ได้อ่านเป็นประจำทุกวัน
         "มีข่าวอะไรที่น่าสนใจเป็นพิเศษหรือ ดูเธอตื่นเต้นเหลือเกิน" วาทินีรีบถาม
         "นี่ไง…. เด็กนักเรียนเก็บเงินได้ ๓,๐๐๐ บาท รีบนำไปแจ้งตำรวจเพื่อคืนให้กับเจ้าของ" ณัฐกานต์อ่านพาดหัวข่าวและรายละเอียดของข่าวให้เพื่อน ๆ ฟัง
         "ถ้าเป็นฉันคงไม่นำไปแจ้งตำรวจเป็นแน่" จันทร์จิราได้กล่าวขึ้นหลังจากที่ณัฐกานต์อ่านข่าวจบแล้ว
         "จะทำอย่างนั้นได้อย่างไรกัน" แหม่มรีบโต้แย้งความคิดของจันทร์จิรา
         "ทำไมล่ะ เราไม่ได้ลักขโมยของใคร เราเก็บได้ต่างหาก" เอพูดสวนขึ้น
         "ถึงเราจะเก็บได้ แต่ก็ไม่ใช่ของของเรา เราควรนำไปคืนเจ้าของ" ไก่แสดงความคิดเห็นบ้าง

         "นักเรียนกำลังคุยอะไรกันหรือจ๊ะ ท่าทางแสดงว่ากำลังมีเรื่องโต้แย้งกันด้วยใช่ไหม" ครูวิภาซึ่งเดินผ่านมาร้องถามขึ้น
         "พวกเรากำลังคุยกันถึงเรื่องที่มีเด็กนักเรียนเก็บเงินได้ แล้วนำไปแจ้งตำรวจให้ส่งคืน เจ้าของ พวกเราบางคนคิดว่าไม่น่าจะนำเงินไปคืน แต่บางคนคิดว่าการนำไปคืนเจ้าของเป็นการกระทำที่ดี" ณัฐกานต์รีบอธิบายให้ครูวิภาเข้าใจ
         "คุณครูครับ เด็กที่เก็บเงินได้แล้วนำไปคืนเจ้าของเป็นคนโง่ใช่ไหมครับ" ขาวถาม
         "เธอคิดอย่างนั้นหรือ คนอื่นล่ะคิดอย่างไร" ครูวิภาพูด
         "หนูว่าเขาเป็นคนดีต่างหากคะ" แหม่มตอบ
         "หนูก็คิดเช่นเดียวกับแหม่มคะ" ไก่พูดเสริมขึ้น
         "นักเรียนฟังนะ ครูจะคุยอะไรให้นักเรียนฟัง" ครูวิภาพูดขึ้น "สมมติว่าวันหนึ่งนักเรียนทำเงินค่าอาหารกลางวันหาย วันนั้นนักจะไม่ได้รับประทานอาหารเลย นักเรียนก็จะเดือดร้อน ประการแรกที่เห็นได้อย่างชัดเจนก็คือ นักเรียนจะหิว สิ่งที่ตามมาก็คือนักเรียนจะเรียนหนังสือไม่รู้เรื่อง อารมณ์เสีย หงุดหงิด สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นเพราะว่าเงินของนักเรียนหายใช่ไหม ถ้ามีคนเก็บเงินที่นักเรียนทำหายมาคืนให้แก่นักเรียน เหตุการณ์ต่าง ๆ ก็ไม่เกิดขึ้น คนอื่นก็เช่นเดียวกัน เขาอาจจะมีความจำเป็นที่จะต้องใช้เงินมากกว่าเพื่อการระงับความหิวก็ได้ การที่ นักเรียนคนที่เป็นข่าวในวันนี้นำเงินไปมอบให้ตำรวจเพื่อประกาศหาเจ้าของ เป็นการกระทำที่ควรยกย่องเป็นอย่างยิ่ง เพราะอย่างน้อยเขาได้ช่วยให้เจ้าของเงินไม่ต้องเดือดร้อน การกระทำของนักเรียนคนนี้เป็นการแสดงให้เห็นถึงความเป็นผู้มีคุณธรรมข้อที่ว่าด้วยความซื่อสัตย์ ซึ่งเป็นคุณธรรมที่จะจรรโลงให้สังคมของเราเป็นสังคมที่มีคุณค่า นักเรียนทุกคนต้องฝึกตนให้เป็น คนซื่อสัตย์ เพื่อคุณค่าของตัวเราเองและสังคมที่เราอาศัยอยู่"
         นักเรียนทุกคนกล่าวขอบคุณครูวิภา ก่อนที่จะเดินเข้าห้องเรียนเพื่อเรียนหนังสือกันต่อไป